Komentarze do wpisu: Kierunek, a nie intencja, decyduje o osiągnięciu celu.

Przez: Swojak

Swojak — Fri, 20 Nov 2009 08:54:30 +0000

Numbat, czy możesz napisać trochę więcej o tym jak “wybrac wlasciwy dla kazdego >kierunek<”? Co mówi o tym Twoje doświadczenie? Jak Ty widzisz wybieranie kierunku?
Dziękuję Ci za kolejną wizytę i za to, że ubogaciłeś stronę swoim głosem!

Przez: numbat

numbat — Fri, 20 Nov 2009 02:56:32 +0000

Ten watek nie jest mi obcy.
Jakkolwiek w innych religiach mowi sie o tzw. przeznaczeniu (fate, karma itd.) co by w pewien sposob wyznaczalo nasza “droge” w zyciu (lub sume doswiadczen).
Ja tutaj chcialbym dodac z osobistych przezyc. Zwykle nie mialem klopotow z wybraniem celu a i emocjonalnie bylem tak samo ukierunkowany.
Po osiagnieciu tego celu po kilku latach, bylem przez jakis czas bardzo szczesliwy. Jednak po pewnym czasie tego kompletnego zadowolenia, nagle, bez wlasciwego powodu zrobilem cos co zburzylo ten moj “swiat” (akt ten z boku wygladal na normalne szalenstwo).
Po pewnym czasie gdy wszystko ucichlo, znalazlem sie w nowej sytuacji ktora doprowadzila do nowych bardzo waznych doswiadczen (a ktorych nie bylbym w stanie doswiadczyc w poprzedniej sytuacji). Takich sytuacji bylo kilka.
Czyli to powyzsze potwierdzilo mi, ze ja mam pewna sciezke przejsc, a gdy zbocze z niej no to dostaje “kopa”. Czyli tzw. karma. Sumujac, jestem przekonany ze bardzo wazne jest wybrac wlasciwy dla kazdego “kierunek”. Watpie czy doswiadczenia innych moga byc pomocne, jako ze kazdy czlowiek jest inny, i reaguje na doswiadczenia specyficznie do siebie.
Pozdrawiam

Przez: Swojak

Swojak — Mon, 16 Nov 2009 16:07:12 +0000

Witko, sprawa zwracania uwagi, którą podkreśliłaś była zobrazowana przez Stanley’a wspomnieniem jego nauki jazdy samochodem. Instruktor uczył go, by nie gapić się na samochody, które sam wyprzedza, ani na te, które jego wyprzedzają. Za każdym razem, gdy obracał głowę w stronę innego auta to odruchowo skręcał w jego stronę. Autor deklaruje, że od tamtego czasu stosuje tą samą zasadę także poza samochodem. Czyli odwraca głowę tylko w tą stronę, gdzie chciałby skierować swoje kroki.
Pytasz jak z moimi kierunkami. Zawodowo obrałem swój nowy kierunek i na razie jestem na drodze dojazdowej. Kontaktuję się z osobami, które przeszły podobną trasę, proszę o ich mapy i staram się mieć baczenie na drogowskazy.
Dziękuję, że napisałaś i pozdrawiam Cię serdecznie!

Przez: witka

witka — Mon, 16 Nov 2009 12:30:59 +0000

Dzięki za ciekawą opowieść, która dała mi wiele do myślenia. Powiem, iz u osób stabilnych wewnętrznie mogą wysuniete tezy nie powodować dysonansu, lecz u innych nasuną się pytania czy są na odpowiedniej drodze i kierunku, i że może być za pózno na zminę, ale czy to znaczy, że straciliśmy szanse bezpowrotnie?.
Brzmi to trochę mało optymistycznie, ale i przez to może prawdziwie, bowiem większość poradników karmi nas złudzeniami, że tak naprawde nie jest za pózno na zmianę, że wszystko od nas zależy.
A jak z kierunkami w Twoim życiu, czy jesteś na odpowiedniej drodze, czy tak tylko Ci się wydaje?.
Dla mnie ten artykuł jest jak “kubeł zimniej wody”, nie powiem , że nie potrzebny.
Myślę, że samemu trudno wychwycić tę prawdę o kierunkach i zapewne jest tak jak piszesz, iż osobom z boku lepiej jest zaobserwować czy podąża się kierunkiem dobrym.
Zaintrygowało mnie stwierdzenie “To na co zwracamy naszą uwagę wpływa na kierunek, w którym pójdziemy”.
Pozdrawiam serdecznie